Geçmiş aklıma esen bir fırtına gibi

Daldan kopup sürüklenen bir yaprak

Peşinden gelemezdim dallara tutunarak

Bir ağaç barış yemini gibi

Kaçamaz ya da saklanamaz; güvenmek zorundadır

Ormanda nasıl tüm kökler birbirine tutunursa

Etrafta ne zaman bir ağıt duyulursa

Kalbin güvercin gibi ürkek, duyguların kanatlanır

Yer açmalıyız bir düş için

Yaptığı gibi gecenin güneşten gizli

Çünkü gözlerine sığınan derinliğin izi...