Omuriliğinizi, düşüncelerin baskısı ya da gerilmeye ihtiyaç duyan bedeninizin alarma geçirdiği düşüncelerinizin sıkıntısıyla gergin tutuyor ve üzerinde baskı uyguluyorsunuz. Bu, uzun vadede sakatlanmanıza dahi yol açabilir. Hiçbir zaman gerçek bir nefes almıyor, nefes konusunda yaşadıklarınıza bağlı kalıyorsunuz. Heyecanlanınca sık ve kesik, rahatlayınca daha derin nefes alabilirsiniz. Ancak kendiniz bilinçli egzersizlerinizi yaparsanız, bu duygulara bağımlı olarak onları yaratmak zorunda kalmazsınız. Bunun üzerinde çalıştıkça, gerçek bir nefesin nasıl bir şey olduğunu, vücudunuzda havaya ihtiyaç duyan her yere onu nasıl yollayıp kendinizi rahatlatabileceğinizi öğrenebilirsiniz. 

Bu bilgiler size uygulanması zor gibi gözükebilir. Güç sarf edeceğiniz bir maratona gireceğinizi zannedebilirsiniz. Halbuki Meditatif Dans’ın asıl amacı, zaten gereğinden fazla sarf ettiğiniz gücün yarattığı baskıyı kaldırmaktır. Sizi zorlamak değil, rahatlatmak amaçtır.

Doğru almadığımız her nefes, yanlış duruş üzerinde yaptığımız her hareket, iç organlarımıza uyguladığımız baskı, bize sürekli zarar verir. Düşüncelerimize ve davranışlarımıza da zarar verir.

Bu bilgileri edinmek ve uygulamak zannettiğinizden çok daha basittir. Çünkü aradığımız; aslında bizde varolan bir yetenektir. Atalarımızın doğal olarak sahip olduğu vücut bilgisidir. Biz, sadece bu doğal bilgilerimize ulaşmamızı engelleyen olumsuz düşüncelerin yarattığı kötümser dünyayı tozlarından arındıracağız. 

Gerçeğin üstüne çektiğimiz kat kat perdeleri aralayıp, orada bizi bekleyen taze nefesi, sınırsız enerjiyi, saf sevinci bulacağız.

Yarattığımız ve içinde kaybolduğumuz düşünce ve kaygılar dünyası, her biri aklımızın yolunda asla geçemeyeceğimiz sıradağlar ya da düşüp içinden çıkamayacağımız körkuyular oluşturan ve bizi sıkan problemler doğurur. Aslında beden ve düşünceler birbirine sıkı sıkı bağlıdır. Eğer bedeniniz doğru bir şekilde harekete geçmezse, düşünceleriniz kendilerini dışa vuracakları alanı belirleyemez. Düşünce dünyanızın uçsuz bucaksız topraklar kadar geniş; yağmur ormanları kadar zengin olması, onları somut bir şekilde sunabilmeniz için yeterli değildir. Düşünce, bedenin harekete geçmesini bekleyecektir; çünkü aralarındaki denge sağlanmadan yapılan her hamle, olumlu sonuçlar ile birlikte dengesizliğin yaratacağı olumsuz sonuçları da getirecektir.

Düşüncelerin büyük baskısına rağmen harekete geçmeyen beden tam bir mutsuzluk kaynağıdır. Harekete geçmek için düşüncelerinizin tamamen oluşmasını beklersiniz, onlar da tamamen ortaya çıkmak için hareketi bekleyecektir. Bu durumda beden düşüncelerin altında ezilip, hiç hareket etmeyecek duruma gelebilir.

Bedeniniz gücünü bulmadan ruhunuz da yeteri kadar güçlü ve dengeli olamaz. Bedeniniz ve ruhunuz arasındaki ilişki düşündüğünüzden çok daha derindir. Bedeninizi tanımanız, sizi çıkarabileceği binlerce yolculuğa eşlik etmeniz ve onu güçlendirmeniz, ruhunuzun derinliklerini keşfetmenizi ve gerçek gücünü kullanılabilir hale getirmenizi sağlar.

İçinde yaşadığımız dengesizlik durumu bireysel bir sorundan çok daha büyük boyutlardadır. Kişisel değil, tarihi ve küreseldir. Kişisel seçimlerimiz bizi bu dengenin yakınına veya uzağına sürüklemiş olabilir. Ancak yakınlaşmamız bilinçsiz olduğu sürece neye yaklaştığımızı bile bilemeyiz. Oysa yaklaşmaya çalıştığımız "Hayat"tır. Varoluşumuzun bileşenlerini arar ve onları nasıl uyum ve farkındalıkla birleştireceğimizi düşünürüz. Karşımıza çıkan her çatışmanın özü budur.

Sanayi devrimi bedenlerimizi doğal çalışmasından uzaklaştırmıştır. İnsan, besinini üretmek, doğadan elde etmek, doğayla mücadele etmek yerine diğer insanlarla kurduğu sistemden beslenmeyi, onunla mücadele etmeyi tercih etmiştir.  Yabancılaşma dediğimiz sadece bir terim değildir; insan algılarının bozulduğu anlamına gelir. İnsan varoluşunun farkında olmayan, yaşadığını duyumsamayan bir varlık haline gelmiştir. Bu, mutluluk ve huzur ile ilgili hislerimizi bizden sonsuza kadar alabilir.

Sanayi devrimini takip eden Fransız İhtilali; bireycilik kavramını getirmiştir. İnsan kendi değerini keşfetmiştir, ne var ki büyük bir bedel ödemek pahasına olmuştur bu. İnsan beş duyusunu tek bilgi kaynağı olarak kabul etmiş, sezgisel bilgiyi reddetmiştir. Aslında her an varlığını içten içe bildiğimiz, hep güvenmek istediğimiz gerçek bilgidir sezgisel bilgi; tıpkı hayvanlardaki gibi atalarımızın tüm kazanımlarını doğal olarak bilmemizi ve kullanabilmemizi sağlar, bizi herkesin birleştiği yerdeki sonsuz huzur duygusuyla bütünleştirir ve sınırsız yeteneklerimizi kullanabilmemize yarar.

Ararken yalnız hissedebiliriz

 Yok-sayma

Vücudunuzun veya sizin başınıza gelen talihsiz yanlışlar, size özellik katar. Diğerlerinin hangi yolda yürümeye çalıştıklarını siz de onlarla göreceksiniz. Ancak sizin nereden geldiğinizi onlar bilemez...